Her şeyin kontrolden çıktığı o anda kimse ne yapacağını bilemez haldeydi. Cesaret göstermesi istenen kişi, aslında böyle bir gücü kendinde bulamayacağını düşünüyordu. Yine de, insanlık kırıntısı kaldıysa bu işi bitirmesi gerektiği söyleniyordu. Seyran’a ise kimse yanlış bir adım atmamasını fısıldıyordu. Onu sakinleştirmeye çalışanlar, ellerini tutmasını istiyor; yalnız bırakmaması için yalvarıyorlardı.

Akın’ın durumu giderek kötüleşirken, herkes birbirine sesleniyor, onu durdurmaya çalışıyordu. Bir yanda intikam çağrıları yapılırken diğer yanda “ne olur yapma” diye yalvarılıyordu. Olanların ağırlığı içinde Seyran’a verilen sözler hatırlanıyor, kimse daha fazla felaket yaşanmasını istemiyordu.

Kurşun sesleri ve panik arasında olan biten karmaşık haldeydi. Bazıları yaralı halde kalmış, silahlar bile toplanmadan orada unutulmuştu. Hastaneye yetişmeye çalışanlar telefonla birbirine ulaşmaya çalışıyor, paniğin içinde konum göndermeyi bile zar zor başarıyordu. Doktorların verdiği sakinleştiricilerle Seyran travmanın etkisiyle uyutulmuş ve herkes onun başında nöbet tutuyordu.

Seyran kendine gelmeye başladığında neden kurtarıldığını sorguluyor, Ferit ise onu her şeyden çok sevdiğini söyleyerek yanında duruyordu. Birlikte atlatacaklarına inandırmaya çalışıyordu. Fakat kabuslar peşini bırakmıyor; geceleri çığlıklarla uyanıyor, hala tehlikenin içindeymiş gibi titriyordu. Ferit onu sakinleştirmeye çalışırken, Seyran yaşadıklarının hâlâ gerçekmiş gibi hissettirdiğini söylüyordu.

Yaralarının bakımı gerektiğinde bunu görmek istemeyen taraflar zorlanıyor, kimse incitmekten korktuğu için ne yapacağını bilemiyordu. Seyran ise kimsenin acıyarak bakmasını istemiyor, kendi gücünü toplamaya çalışıyordu. Bir yandan doktor kontrollerine devam ederken, sırtında kalıcı iz kalabileceği ihtimaliyle yüzleşiyordu.

Hayata yeniden tutunmaya çalışan Seyran ve Ferit, aralarındaki sevgiyi güçlendirerek normale dönmeye çalışıyor, birlikte hayaller kuruyorlardı. Gelecek planları yapıyor, iyileşmenin vaktinin de geleceğine inanmak istiyorlardı. Buna rağmen Seyran’ın içinde sakladığı korkular ve hissettirmemeye çalıştığı kararsızlıklar vardı; ama yine de adım adım iyileşme yoluna girmeye çalışıyordu.