Kızın eve nasıl girdiğini hatırlamıyorum bile, aklım almıyor artık. Delireceğim neredeyse. Sanki uyurgezer olmuşum gibi konuşuyorlar ama alakası yok, halim yoktu zaten. Sabah evde ortalık karıştı, beni bir türlü uyandıramadılar. Bu kız odaya nasıl girdi diye herkes birbirine soruyor. Kendi kendine içeri girdi desem, bir tek bir ihtimal var; takıldığım birkaç kız biliyor ama onlar da öyle bir şey yapmaz, abartmaya gerek yok. Neyse, ben masumum, adalete güveniyorum, gerçek çıkar ortaya. Düğünden önce mi öğrenilir bilmiyorum ama çıkar elbet.

Latif Bey çoktan hazırlıklara başlamıştır bile. Kafam kazan gibi. Tam o sırada telefon geliyor; sabahki kızın annesi gündeliğe gittiğini öğreniyorum. Kadın temizlik bahanesiyle evi dinlemiş, kapıdan nasıl girileceğini bile öğrenmiş. Telefonlarıma da o yüzden cevap vermiyormuş meğer. Pelo’dan özür diliyorum, aslında onunla ilgisi yok. İnsanların ne yaptığı belli değil artık. Dedem belki affeder, belki de en azından istediğim biriyle evlenmeme izin verir. Ama sonunda ipler dedemde. Antep’ten gelin isterse gider oraya ikamet alırım diyorum ama saçmalık tabii.

Akşamında Pelo’ya söz veriyorum ama eve döndüğümde tartışma eksik olmuyor. Seyran bana sürekli tersleniyor; evlenmek istemediğini söylüyor. Ben de istemediğini biliyorum ama bu iş bize sorulmadı. Bir şekilde yürütmenin bir yolunu bulacağız diyorum. Ama o sinirli, ben de kendi derdime düşmüşüm. Aramızdaki laf dalaşları iyice büyüyor; ben cilve yaptığını sanıyorum, o ise hiç katlanamıyor bana. Kahve mevzusuna kadar geliyor konu, yine kavga ediyoruz.

Sonra bir anda tansiyon yükseliyor, Seyran’ın sinirleri boşalıyor. Ona yardımcı olmaya çalışıyorum. Ablasıyla konuşuyorlar; ablası onu ezdirmemek için eşyalar hazırlıyor, gelinlikle ilgili adetleri hatırlatıyor. Sonunda evlilik resmi olarak başlıyor. Daha ilk günden dürüst olalım diyorum, birbirimize yalan dolan yapmadan idare ederiz diye.

Sonra rahatsızlanıyorum; şekerim düşüyor. Seyran panikle beni kurtarmaya çalışıyor, Abidin’i arıyor. Ambulans geliyor, aile ayağa kalkıyor. Ben toparladıktan sonra bile numara yaptığımı sanıyorlar ama gerçekten fenalaşmıştım.

Evde işler karışık; Pelo gece eve gizlice geliyor, Latif Bey denetlemeye çıkıyor. Herkes bir şeyleri saklamaya çalışıyor. Seyran sinir krizi geçiriyor neredeyse. Pelo sonunda gidiyor, Ferit’le aralarında kıskançlıklar dönüyor. Telefon, mesaj, eski arkadaşlar derken gerilim artıyor.

Sonra spor salonunda bir herif ortaya çıkıyor; sevgilisini benimle ilgili yanlış bir şey sanmış. Kavga çıkacak gibi oluyor, Seyran engel olmaya çalışıyor ama ben gitmekte kararlıyım. Adam benimle otoparkta konuşmak istiyor. Seyran yine beni bırakmak istemiyor. Otoparkta gerilim büyüyor ama kavga tam kopmadan araya giriliyor. Sonunda alışverişe gidiyoruz herkes sakinleşsin diye.

Eve dönünce Seyran benimle konuşmuyor, belli ki kırılmış. Ablasına anlattığı şeyler yüzünden ortalık karışmış, babası ablasını cezalandırmış. Bana sürekli yalan söylediğimi düşünüyor, beni fırsatçı ve bencil olmakla suçluyor. Ben de ona kendini ifade etmesini, bağırmasını çağırmasını söylüyorum ama o beni artık duymak bile istemiyor.